De trouwringen

Het lijkt zo vanzelfsprekend: naar iemands ringvinger kijken om te zien of hij/zij getrouwd is. Ooit geweten dat er achter iedere ring een bron van symboliek schuil gaat?

Een gladde ronde ring vertelt het verhaal van de eeuwige trouw. Immers: dat ronde onderstreept dat er geen begin en geen einde is aan de verbintenis. Dat de ring volgens de katholieke traditie aan de linkerringvinger wordt gedragen, hangt samen met een oude wijsheid die zei dat er een rechtstreekse ader liep tussen deze vinger en het hart. Deze werd de liefdesader genoemd.

Toch is er geen verplichting om de ring links te dragen: rechts mag ook, maar blijkt in de dagelijkse praktijk niet altijd even handig.

Volgens de traditie kiezen bruidsparen voor een gladde gouden ring, maar van dat gebruik wordt tegenwoordig vaak afgeweken. Een doorsnee trouwring bestaat niet meer. Bruidsparen kiezen nu vaak voor creaties met diamantjes of voor ringen met hun namen of initialen. Ook wordt er vaak een datum of een plaatsnaam met een bijzondere betekenis in de ring gegraveerd.

Hou er rekening mee dat het ontwerpen en het maken van een bijzondere ring tijd kost: een paar maanden van tevoren bestellen, is raadzaam.

De bruidegom doet de bruid haar ring om bij de plechtigheid in het gemeentehuis. Daarna schuift de bruid de ring om de vinger van haar man, als symbool van verbondenheid.

Zet het meebrengen van de ringen hoog op het lijstje van dingen die je niet mag vergeten op je feestdag. Het gebeurt regelmatig dat er bruidsparen zonder ringen in de trouwzaal staan, waarna zwagers of ceremoniemeesters haastig op pad moeten om de sieraden nog snel op te halen.